«عبدالله گنجی» در روزنامه «جوان» نوشت: خبرهای موثق حاکی از آن است که دولت و اتحادیه اروپا در صدد افتتاح دفتری برای اتحادیه مذکور در تهران هستند و معاون وزیر خارجه اعلام نمود در چند ماه آینده این کار انجام خواهد شد. چندی پیش نیز «قانون گسترش روابط با ایران» در پارلمان اروپا به تصویب رسید که شروط آن برای هر ایرانی شرمآور خواهد بود. روزهای گذشته نیز رسانههای اصلاحطلبان ضمن پرداخت پرشعف و مشتاقانه به موضوع، سیاست امریکاستیزی را نیز ترک برداشته اعلام کردند اما آنچه «دولت محرمانه» ایران به آن در افکار عمومی نمیپردازد چرایی ایجاد این دفتر است. اکنون کشورهای اروپایی در ایران دارای سفارت هستند و تعاملات آنان برقرار است. کنش جمعی آنان نیز توسط سفارت کشوری که نمایندگی دورهای آنان را به عهده دارد انجام میشود و معمولاً اعتراضهای احتمالی دولت ایران به مواضع اتحادیه اروپا با احضار سفیر کشوری که رئیس اتحادیه است صورت میگیرد. حال باید پرسید ما در رابطه با اروپا چه خلأیی داریم که با این دفتر درصدد پرکردن آن هستیم؟ آنان نیاز به گشایش این دفتر دارند یا ایران؟ نیاز ما نسبت به اروپا معمولاً

سرمقاله روزنامه جوان منتشره شده در روز پنجشنبه 20 آبانماه با عنوان "پیروزی ترامپ و واقعیتهای ما" به قلم یدالله جوانی را در ذیل میخوانید: یکم: جمهوری اسلامی ایران از معدود کشورهای جهان است که سیاستهای داخلی، منطقهای و بینالمللیاش از تحولات داخلی دیگر کشورها تأثیر نمیپذیرد. بنابراین جابهجایی قدرت در امریکا بین دو حزب دموکرات و جمهوریخواه، بر سیاستهای اصولی و منطقی ایران تأثیر نخواهد گذاشت. جمهوری اسلامی براساس آرمانهای والای انقلاب اسلامی و منافع ملی، اهداف تعریف شده خود را در سطوح داخلی و خارجی با قوت دنبال خواهد کرد. حکمت، عزت و مصلحت، سه اصل حاکم و تغییرناپذیر بر سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران بوده، هیچ عامل بیرونی و هیچ تحول منطقهای و بینالمللی نمیتواند بر جهتگیریهای برآمده از این اصول تأثیر بگذارد. بنابراین از این جهت، پیروزی ترامپ یا کلینتون، هیچ تفاوتی برای جمهوری اسلامی ندارد. دوم: پیروزی آقای ترامپ با عبور از یک رقابت انتخاباتی با ویژگیهای خاص و متفاوت از انتخابات پیشین امریکا، بسیار معنادار است و از شرایط داخلی این کشور حکایت میکند. بسیاری از کارشناسان بر

یادداشت روزنامه کیهان منتشره شده در روز پنجشنبه 20 آبانماه با عنوان "آمریکا پس از ترامپ" به قلم سعدالله زارعی را در ذیل میخوانید: پیروزی «دونالد ترامپ» یک علامت سؤال بزرگ را جلوی وضع کنونی سیستم آمریکا و آینده آن قرار داده است. ترامپ یک جمهوریخواه است که پس از 8 سال حکومت دموکراتها به پیروزی رسیده است و از این رو چهل و پنجمین انتخابات آمریکا هم مثل چهل و چهار تای دیگر محصول رقابت دو حزب و کاندیداهای نهایی آن به حساب میآید اما خود آمریکاییها هم میگویند این انتخابات به گونهای رقم خورد که مردم را بین ادامه وضع موجود و تغییر آن در ابعاد راهبردی قرار داد و در نهایت آنچه رأیآورد لزوم تغییرات راهبردی در سیاست و رویه حکومتداری آمریکا بود. بر این اساس میتوان گفت: 1- ترامپ تعابیر تندی درباره هیئت حاکمه آمریکا و سوابق و نتایج سیاستهای این کشور به کار برد تا جایی که بعضی از شخصیتهای مؤثر این حزب نظیر جرج بوش اعلام کردند که به ترامپ رأی نخواهند داد. عباراتی که او به کار میبرد جنبه درون تودهای داشت و مخاطبان را برمیانگیخت و به همین دلیل و برای آنکه پاسخی برای اتهامات بزرگی که متوجه

سرمقاله روزنامه خراسان منتشر شده در روز پنجشنبه 20 آبانماه با عنوان "چرا احتمالا ترامپ برای ما بهتر است" به قلم محمدسعید احدیان را در ذیل میخوانید: رای آوردن ترامپ یک نگرانی و چند امید ایجاد کرده است، اما به نظر میرسد احتمال اینکه درمجموع انتخاب ترامپ برای ما گزینه بهتری از کلینتون محسوب شود، بیشتر است. نگرانی اصلی در ایران از رای آوردن ترامپ، موضع وی مبنی بر لغو برجام است گرچه به نظر می رسد از لحاظ شخصیت شناسی باید منتظر بود ترامپ بسیاری از حرف های انتخاباتی اش را به فراموشی بسپارد اما قدرت گرفتن بیشتر جمهوری خواهان درمجلس نمایندگان آمریکا که قبلا بر کنارگذاشتن برجام تصریح کرده بودند، احتمال لغو برجام توسط آمریکا را بیشتر می کند اما تصمیم ترامپ و جمهوری خواهان در این باره ذیل یک مسئله کلیتری قرار دارد که با درنظر گرفتن آن مسئله در هر حالت اگر شرایط بهتری از الان برای ما ایجاد نشود، به نتایج خیلی بدتری نخواهیم رسید. اکنون مهمترین سوال جامعه جهانی از شرایط پساترامپ این است که رابطه آمریکا با دیگران و به طور خاص با اروپایی ها چه خواهد شد؟ تصویری که ترامپ از خود در تبلیغات انتخاباتی

سرمقاله روزنامه رسالت منتشر شده در روز پنجشنبه 20 آبانماه با عنوان "تفسیری بر رأی مردم آمریکا" به قلم محمدکاظم انبارلویی را در ذیل میخوانید: در حالی که همه نظرسنجیها پیروزی قاطع هیلاری کلینتون را خبر میدادند، در حالی که اکثر نخبگان آمریکا از دو حزب، بیشتر تمایل داشتند کلینتون رای بیاورد و در حالیکه چهره ترامپ در اثر افشاگریهای حزب دموکرات کریهتر از کلینتون بود، اما در نهایت ناباوری ترامپ رئیس جمهور آمریکا شد. پیروزی ترامپ یک شوک به غرب و جامعه نخبگی در آمریکاست. او را باید یک پدیده در سپهر لیبرال دموکراسی آمریکا توصیف کرد. آنچه در زیر میآید یک نگاه اولیه به تفاسیر مربوط به رای مردم آمریکاست. 1- شکست کلینتون در حقیقت شکست شعار اوباما طی هشت سال گذشته مبنی بر «تغییر» بوده است. او به وعده خود نتوانست عمل کند و مردم عملاً تغییر را ملاحظه نکردند. به قول رایان، رئیس مجلس نمایندگان، مردم آمریکا با رای به ترامپ نشان دادند از وضعیت موجود ناراضی هستند. 2- ترامپ چهل و پنجمین رئیس جمهور آمریکاست. در میان چهل و چهار رئیس جمهور منتخب مردم در گذشته حتی یک زن هم دیده نمیشود. رای دهندگان آم

عبدالله گنجی مدیرمسئول روزنامه جوان طی یادداشتی در کانال تلگرامی خود نوشت: رئیسجمهور در مراسم افتتاحیه نمایشگاه مطبوعات رانت اطلاعات را بلایی برای کشور دانستند. اصل این موضوع درست اما آنچه ایشان وارونه کردند اینکه رانتهای اقتصادی که معمولا اصحاب قدرت به آْنان دسترسی دارند را مخفی و رانت اطلاعات را به حوزه اطلاعرسانی ارجاع دادند. این که رسانه، اطلاعات غیرمحرمانهای را به هر طریق بدست آورند چه اشکالی (البته منهای روندهای قضایی در حال رسیدگی )دارد؟ از مدعیان شفافیت وراستگویی این گلایه بسیار عجیب است. علاوه بر این کسی که حافظ و صاحب اطلاعات ا